PUR i PIR należą do sztywnych pianek stosowanych w izolacji cieplnej budynków, instalacji oraz konstrukcji przemysłowych. Oba materiały mają bardzo niski współczynnik przewodzenia ciepła, niewielką masę i zamkniętą strukturę komórkową. Różnią się jednak budową chemiczną, zachowaniem w wysokiej temperaturze oraz reakcją na ogień. Dlatego wybór między PUR a PIR powinien wynikać z warunków, w których izolacja będzie pracować.
PUR i PIR mają podobne właściwości termoizolacyjne
Sztywne pianki PUR i PIR ograniczają przepływ ciepła dzięki strukturze złożonej z dużej licz zamkniętych komórek. W przypadku materiałów dostępnych w ofercie JAG współczynnik przewodzenia ciepła λ wynosi od 0,023 W/mK. Niska wartość lambda pozwala uzyskać wysoką izolacyjność bez tworzenia bardzo grubej warstwy materiału.
Ma to znaczenie wszędzie tam, gdzie konstrukcja pozostawia niewiele miejsca na izolację. Dotyczy to między innymi chłodni, mroźni, zabudów izotermicznych, płyt warstwowych oraz urządzeń technicznych. Mniejsza grubość izolacji może ograniczyć wymiary całej konstrukcji albo pozwolić zachować większą przestrzeń użytkową.
Sztywna pianka poliuretanowa PUR/PIR nadaje się również do przygotowania formatek i kształtek o określonych wymiarach. Dzięki temu materiał można dopasować do powierzchni płaskich, obudów, zbiorników czy innych części instalacji.
Budowa chemiczna wpływa na odporność termiczną
PUR powstaje w wyniku reakcji poliolu z izocyjanianem. W piance PIR większa ilość izocyjanianu tworzy charakterystyczne pierścienie izocyjanurowe. Ta różnica w strukturze chemicznej sprawia, że PIR zachowuje większą stabilność w podwyższonej temperaturze i ma korzystniejsze właściwości związane z reakcją na ogień.
Nie oznacza to jednak, że PIR jest materiałem niepalnym. Przy projektowaniu izolacji trzeba sprawdzić wymagania dotyczące całego układu, a nie wyłącznie samego rdzenia piankowego. Znaczenie mają również okładziny, sposób montażu, grubość materiału i konstrukcja przegrody.
W ofercie JAG pianki PUR mają klasę reakcji na ogień F, określaną także jako B-3, natomiast PIR S-37 ma klasę E, czyli B-2.
Kiedy wybrać PUR, a kiedy PIR?
PUR sprawdzi się w wielu standardowych izolacjach technicznych, szczególnie wtedy, gdy projekt nie wymaga podwyższonych parametrów związanych z oddziaływaniem temperatury i ognia. Duży wybór odmian pozwala dopasować materiał między innymi do wymaganej sztywności i obciążenia.
PIR warto rozważyć wtedy, gdy konstrukcja pracuje w bardziej wymagających warunkach cieplnych albo projekt stawia większe wymagania dotyczące reakcji na ogień.
Przed wyborem materiału trzeba więc sprawdzić:
- wymaganą izolacyjność cieplną,
- temperaturę pracy konstrukcji,
- wymagania przeciwpożarowe,
- obciążenia mechaniczne,
- dostępną przestrzeń na izolację,
- wymagany kształt i grubość elementu.
Sama wartość lambda nie wystarcza do wyboru materiału. Jeśli PUR i PIR zapewniają podobną izolacyjność cieplną, o decyzji mogą przesądzić temperatura pracy, wymagania pożarowe oraz parametry mechaniczne.
Rodzaj zastosowania również wpływa na wybór
Sztywne pianki PUR i PIR wykorzystuje się jako izolację ścian, podłóg, stropów i dachów, ale ich zastosowanie nie ogranicza się do budownictwa. Materiały te tworzą również rdzenie płyt warstwowych, izolacje w chłodnictwie oraz części konstrukcji stosowanych w motoryzacji i przemyśle stoczniowym.
W izolacji technicznej trzeba więc zestawić wymagania cieplne z warunkami eksploatacji. PUR daje większy wybór odmian, natomiast pianka PIR sprawdzi się tam, gdzie projekt wymaga lepszego zachowania materiału przy oddziaływaniu wysokiej temperatury i ognia.
Jeśli szukasz sztywnych pianek PUR lub PIR do izolacji technicznej, zapoznaj się z ofertą JAG. Dostępność różnych odmian PUR, pianki PIR S-37 oraz możliwość zamówienia formatek i kształtek ułatwiają dopasowanie materiału do konkretnej konstrukcji i wymaganych wymiarów.
